Wat je zegt, doe je zelf!
Mijn zoon belt. Hij logeert bij familie, en we bellen even bij over alle avonturen. “Ik had net een heel mooi gesprek met opa, mam. Door de Bijspiratie-kaarten. Ik snap opa nu beter, en opa snapt mij beter.” Nieuwsgierig vraag ik door: “Wat fijn. Vertel eens, hoe kwam dat door de kaarten?” “Gisteren trokken we de kaart ‘Ik ben blij’. Opa vertelde dat hij zijn hele leven al elke dag blij wakker wordt. Het maakt niet uit wat er op het programma staat, hij is gewoon positief. Ik vertelde dat dat bij mij anders werkt, ik voel me zoals mijn gedachten zijn. Zo kenden we elkaar nog niet.” Ik luister geboeid. Ik herken ze allebei in deze beschrijving. Hij vertelt enthousiast verder. “Vandaag trokken we ‘Ik ben energie’. Opa krijgt energie van avontuur, daarom zoekt hij dat zijn hele leven al op. Ik krijg juist energie van voorspelbaarheid en routine.” Eén woord op een kaart. Meer was er niet nodig om twee generaties elkaar opnieuw te laten leren kennen. Samen even uit het hamsterrad. Aandacht is het nieuwe goud. Of eigenlijk was het dat altijd al, we zijn het onderweg alleen een beetje kwijtgeraakt tussen alle afleiding. Precies daarvoor is het
